Close

Geen BZT’tje in coronatijd

  1. Jodie Ras
    "Quarantaineverhalen uit de bajes"
Jodie Ras is schrijver van ‘Quarantaineverhalen uit de bajes’ – een reeks van anonieme verhalen in coronatijd die ze gebaseerd heeft op haar gesprekken als humanistisch geestelijk verzorger bij justitie. Dit keer: geen bezoek zonder toezicht voor X. “Terugkijkend snap ik veel beter waarom ik drugs ben gaan gebruiken.”

“Het valt me zwaar om vast te zitten in deze coronatijd. De reden is dat we geen bezoek meer mogen ontvangen en, in mijn geval als langdurig gestrafte, ook geen bezoek zonder toezicht. Dit bzt’tje staat hier binnen bekend als het seks-moment, maar het is veel meer dan dat. Het is een gelegenheid om echt even samen met mijn vriendin te zijn. Bij elkaar te liggen en met elkaar te praten zonder dat er ogen op ons gericht zijn. Het zijn juist die momenten van samenzijn die een relatie nodig heeft en mij het vertrouwen geeft dat het goed zit. Een moment dat me het gevoel geeft dat ik nog leef. Dat ik nog wat waard ben. Gelukkig is mijn vriendin een sterke vrouw, die weet hoe Justitie werkt en er voor me is ook nu ik vastzit. Het videobellen is dan ook erg confronterend, juist omdat ik er enorm naar verlang om bij haar op de bank te zitten. Haar aan het einde van de dag te kunnen vragen hoe haar dag is geweest. Dat mis ik nog het meest.

 

“Wees dan gewoon eerlijk”

“Tijdens mijn jeugd had ik vaak het gevoel anders te zijn dan mijn omgeving. In het gezin waar ik opgroeide, ging het om uiterlijke schijn en geld en ik miste de aandacht voor elkaar. Ook op school en het stadje waar ik opgroeide, voelde ik me niet thuis. Ik heb gezien dat religie maakte dat het één werd gezegd, maar het andere werd gedaan en als ik ergens niet tegen kan, dan is het wel die hypocrisie. Wees dan gewoon eerlijk. Al met al heeft het iets met mijn vertrouwen gedaan, want ik heb lang met een masker opgelopen. Ik was bikkelhard, ook voor mezelf. Door de warmte en betrokkenheid van mijn vriendin besef ik hoe ‘arm’ de omgeving was waar ik opgroeide en terugkijkend snap ik veel beter waarom ik drugs ben gaan gebruiken. Niet gezien worden en daarmee verwaarloosd worden, is een moeilijk iets en riep allerlei gevoelens in me op waar ik kapot aan ging. Drugs was op dat moment de makkelijkste manier om daarmee om te gaan. Door mijn vriendin kan ik nu kanten van mezelf kwijt waarvan ik wist dat ik ze had, maar niet kon tonen. Ik houd bijvoorbeeld erg van knuffelen en ook vind ik eerlijkheid en vertrouwen belangrijk, zeker ook omdat ik in het verleden veel ben belazerd. Gek genoeg heb ik juist hier in de bajes een aantal jongens leren kennen waar ik op kan bouwen, omdat ze me helpen zonder er al te veel voor terug te verwachten.”

 

“Ik had een zwak voor de spanning”

“Ik ben goed in handelen en zie al snel waar ergens geld aan te verdienen is. Zo maakte ik als kind van oude fietsen weer nieuwe en door die door te verkopen, verdiende ik mijn eerste geld. Met het verhandelen gingen ook al snel illegale spullen door mijn vingers en de spanning die daarbij kwam kijken, is iets waar ik een zwak voor had. Ik ben altijd al iemand geweest die wilde proeven van dingen die niet mogen en dat, samen met het snelle geld, vormde een grote verleiding. Ik heb een hoge straf gekregen en dat zet me aan het denken. Het confronteert me met de vraag wat ik van mijn leven heb gemaakt en soms is het strijden tegen de gedachte dat ik een grote kneus ben.”

Blijf op de hoogte

nl_NLDutch